Geri gelen kitabın ilk sayfası
Gerçek bir örnek · Peter Pan
Rose Varolmayan Ülke’ye Uçuyor
İkinci yıldızdan sağa, uçarak
Bu kitap, Rose adlı çocuğun tek bir fotoğrafından burada hazırlandı (5 yaş). Bu hikâyenin kahramanı sizin çocuğunuz da olabilir — her sayfa onun yüzüyle çizilir.
Rose gerçek bir çocuk değil: fotoğraf yapay zekâ ile üretildi.
Rose için yapılan kitabın sayfalarını çevirin
Bu kitap nasıl çizildi
- ÇocukRose, 5 yaşında
- HikâyePeter Pan
- Kitap10 sayfa, tek fotoğraf
- Görsel tarzıÇizim
- İllüstrasyon ağırlığıOrta
- İllüstrasyon görünümüMasal kitabı
Loading your story book…
Rose adlı çocuğun kitabının tüm sayfaları
İlk sayfadan sonuncuya kadar aynı yüz, tek bir çizim diliyle. Sayfalar çıktıkları hâliyle burada.
Uyku vakti, Rose en yakındaki yatakta doğrulup çocuk odasının öte yanını gösterdi. Pencerenin yanında, gevşek bir gölge kıpır kıpır oynuyordu; sıradan bir gölge gibi uslu uslu yere uzanmayı reddediyordu. Rose korkudan değil, meraktan nefesini tuttu. Tık, tık! Hiç büyümeyen bir oğlan, yeşil şapkasının altında gülümseyerek Rose’un penceresine çömeldi. Havaya bir tutam peri tozu savurdu. Rose, şaşkınlıkla gülerek ay ışığına bürünmüş çatılar üzerinde süzüldü. Rose önce sallanan dirsekleri, bükülen dizleri ve hiç de gurur verici olmayan ince bir çığlıkla uçtu. Sonra iki kolunu da ileri uzattı; bütün şehir aşağıda, ışıl ışıl bir battaniye gibi küçülüverdi. Rose seslendi: “Başardım!” Rose, gümüş renkli bir lagünün yanında minicik bir geminin parladığı Varolmayan Ülke’nin üzerinde uçtu. Kayıp çocuklar, kocaman ağaçların altındaki yapraklı sığınaklarından el salladılar. Rose, onların gürültülü karşılamasına gülümseyerek alçaldı. Rose bütün gece, sağdaki ikinci yıldızı geçip dosdoğru ilerleyerek uçtu. Bulutlar aşağıda yumuşacık tepeler gibi yuvarlanıyordu; parlak bir yıldız da yolu gösteriyordu. Rose, şafağın ufukta utangaçça kızarmaya başladığını izledi. Rose, içi oyuk bir ağacın içinden aşağı inip kayıp çocukların evine ulaştı. Akşam yemekleri hayaldi ama Rose’un en çok dilediği şeyin tadındaydı. Kimsenin yatmaya gitmesi gerekmiyordu. Rose, bu harika kurala kahkahalarla güldü. Güneşli bir öğleden sonra Rose, lagündeki denizkızlarını ziyaret etti. Çok güzeldiler, kabaydılar ve kendilerinden pek memnundular. İçlerinden biri bir şapkayı kapıp gülerek uzaklaşınca Rose, onların kimsenin şapkasına emanet edilemeyeceğine karar verdi. Rose lagündeyken korsanlar kayıp çocukların evine gizlice sokuldu. Kayıp çocukları kumsaldan, kürekli bir tekneye ve kaptanın gemisine doğru yürüttüler. Rose onları bir kayanın arkasından gördü ve fısıldadı: “Sizi geri getireceğim.” Rose, kaptanın gemisindeki korsan tayfasının yanından ay ışığı kadar sessizce süzüldü. Aşağıdaki suda tıkırdayan bir timsah sallanıyordu; kaptan da neşeli tıkırtıdan uzaklara sıçradı. Herkes ona bakarken Rose, kayıp çocukları güvenle özgürlüğe götürdü. Sonunda Rose, eve uçma vaktinin geldiğini anladı. Yeşil giysili oğlana el sallayıp söz verdi: “Tatillerde geri geleceğim!” Sonra Varolmayan Ülke’nin ışıltısını her gülümsemesinde taşıyarak sıcak, ışıklı çocuk odasının penceresine doğru süzüldü.
Sıradaki kahraman sizin çocuğunuz olabilir
Çocuğunuzun tek bir fotoğrafını yükleyin ve bir masal seçin. Her sayfa, seçtiğiniz tarzda, onun yüzüyle çizilir. Yeni hesaplar 20 ücretsiz krediyle başlar.
Çocuğunuz için bir tane yapın Bu masalı görün
Yüklediğiniz fotoğraf yalnızca kitabınızı çizmek için kullanılır ve kitap hazır olur olmaz sunucumuzdan silinir.