Pagina één van het boek dat we terugkregen
Een voorbeeldboek · Het meisje met de zwavelstokjes
Sophie en de kleine lichtjes
Kleine vlammetjes, grote wensen, warme harten
Sophie is door AI gemaakt – geen echt kind. Je eigen boek blijft privé en wordt nooit gepubliceerd.
Getekend naar één foto van Sophie, 5 jaar. Ook jouw kind kan de held van dit verhaal zijn – elke pagina getekend met het eigen gezicht van je kind.
Blader door het boek van Sophie
Zo is dit boek getekend
- KindSophie, 5 jaar (door AI gemaakt)
- VerhaalHet meisje met de zwavelstokjes
- Boek8 pagina’s, één foto
- BeeldstijlGetekend
- Sterkte van de illustratieLaag
- IllustratiestijlLichtende tekening
Loading your story book…
Elke pagina van het boek van Sophie
Hetzelfde gezicht van de eerste tot de laatste pagina, in één stijl geschilderd. Dit zijn de pagina's precies zoals ze eruit kwamen.
Het was oudejaarsavond, en de sneeuw viel zachtjes op het oude stadje. Sophie stond alleen in de stille straat met haar bakje zwavelstokjes. Haar vingers waren zo koud dat ze ze bijna niet meer voelde. Mensen haastten zich voorbij in dikke jassen en wollen sjaals. Sophie hield haar bakje omhoog en fluisterde: ‘Zwavelstokjes, alstublieft?’ Maar iedereen had het druk met zijn eigen avond, en niemand zag het kleine meisje met de zwavelstokjes. De wind blies ijzig en scherp. Sophie kroop weg in een smal portiek tussen twee hoge, oude huizen. Ze sloeg haar armen om haar knieën en maakte zich zo klein als een muisje. Sophie streek één zwavelstokje af, alleen om haar vingers te warmen. Kssst! Er bloeide een klein vlammetje op, en daar voor haar gloeide een grote ijzeren kachel, zo dichtbij en gezellig dat ze de warmte bijna kon voelen. Het tweede zwavelstokje liet Sophie een tafel vol warm brood en soep zien. Toen stak ze een derde aan, en daar verscheen een kerstboom, hoger dan een huis, die schitterde met honderd kaarsjes. Sophie stak het vierde zwavelstokje aan, en daar was oma, met haar warme, lieve glimlach. ‘Wees dapper, mijn schat,’ zei ze zacht. ‘Klop op een deur en vraag om hulp. Er zijn lieve mensen dichtbij.’ Sophie haalde diep adem en klopte op het verlichte raam van een bakkerij. ‘Alstublieft, ik heb het zo koud,’ zei ze dapper. De lieve bakker deed meteen de deur open en hield een dikke deken voor haar op om in weg te kruipen. De ochtend kwam, helder en stralend. Sophie werd warm en knus wakker, met een nieuwe jas en een mandje verse broodjes van de bakker en de buren. Samen begroetten ze een nieuw jaar vol hoop en vol vrienden.
Jouw kind kan de volgende held zijn
Upload één foto van je kind en kies een sprookje. Elke pagina wordt getekend met het gezicht van je kind, in de stijl die je kiest.
Maak er een voor je kind Bekijk dit sprookje
De foto die je uploadt, wordt alleen gebruikt om je boek te tekenen en wordt van onze server verwijderd zodra het boek klaar is.